سلام بر آل طه و یاسین سلام بر تو ای امام  رهبر حق خواهان عالم

سلام بر تو در این شب و هر شب دیگری و هر زمانی و هر مکانی ...

سلام بر تو که از گناهکاران دوری جسته ای و با چشمانی که به قدر آسمانها و زمین می ارزند در انتظارمان نشسته ای.

سلام بر تو که در زندگی ات غم ما را وارد کرده ای و ما در فکر غم و زندگی خود و ر فکر آب و نان خود تو را طبیب دردهایمان هستی را فراموش کرده ایم.

سلام بر تو که امام و رهبرمان هستی و عجیب از ما که تو را حتی به زندگی کوچکمان وارد نکرده ایم. و تو هنوز منتظری و ما هنوز در بازی، و هستی هنوز در انتظار توست تا جان بگیرد ای طبیب درد های تسکین وارد شده با مسکن عقلت آیا به بیمار تو امیدی است؟

و تو هنوز منتظری!

به انتظار بازگشت این به اصطلاح دنباله روان تو که این گونه شبها به راحتی به خواب می روند و روز ها زندگی می کنند(بی تو)!

و شاید تو با وصف رگهای بریده بریده شده گردن حسین... و زخمهای تا ابد به خون آغشته اش بر ما بانگ زنی که ای شیعیان من!

مگر حسین مولا و امام شما نیست که این گونه به خطر حق طلبی در بیابانی کور در تنهایی تنهایی ولی در اوج صلابت و شهامت هزار تیغ ترس و پستی را از سوی دشمن به جانش پذیرفت؟

پس شما را چه شده است؟

شما را چه شده است؟


 

نوشته شده توسط مهدی عباسیان در شنبه 2 آبان1388 ساعت 8:52 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت