امام مهدی (عج)

 

نوشته شده توسط مهدی عباسیان در سه شنبه 29 فروردین1385 ساعت 5:12 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

پرسش و پاسخ ، گامي در جهت كسب معرفت

 

 

 

س : آيه اي صريح درباره امام زمان (عج) را بيان بفرماييد.

مفسران با استناد به روايات، آيات بسيار زيادي را بر امام زمان (عج) تطبيق داده و ايشان را مصداق اِكمال آن آيات دانسته اند؛ كه به سه آيه اشاره مي شود:

 1- " و نُريدُ اَنَّ نَمنَّ عَلي الذينَ استضعفوا في الارض و نَجعَلُّهُم اَئمة وَ نَجعَلُهُم الوارثين."( قصص/5)  يعني اراده كرده ايم كه بر آن طايفه ضعيف نگاهداشته شده در آن سرزمين منت گذارده و آنها را پيشوايان خلق قرار دهيم و وارث ملك و جاه گردانيم.

 در برخي از روايات، اين آيه بر ظهور امام زمان (عج) تطبيق داده شده است؛ از جمله حضرت علي (ع) كه درباره اين آيه مي فرمايند: منظور آل محمد (ص) مي باشد كه خداوند، مهدي ( عج) ايشان را بعد از سختي هايشان ظاهر كرده و باعث عزت آنها و ذلت دشمنانشان مي شود.(1)

 2- " وعدالله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض ..." (نور/55) يعني خداوند به كساني از شما بندگان كه ايمان آورد و نيكوكار گردد وعده فرمود كه در زمين خلافت دهد.

 كه روايات مصداق اكمال اين خلافت را دوران ظهور امام زمان (عج) معرفي مي نمايند؛ از جمله امام صادق(ع) بعد از خواندن اين آيه فرمود: مراد از آن حضرت قائم (عج) و اصحاب حضرت مي باشند.(2)

 3- " و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون." ( انبياء /105 )  يعني بعد از تورات در زبور داود نوشتيم كه حتماً بندگان نيكوكار من وارث زمين خواهند شد.

 امام باقر(ع) مي فرمايد: مراد اين آيه اصحاب مهدي (عج) در آخرالزمان مي باشند. نكته قابل توجه اين است كه اين گونه برداشتها از آيات قرآن كريم ناظر به جنبه تاويلي آيات است و بر اساس آن مصداق آيات قرآني محدود به يك مورد خاص نيست و مي تواند مصاديق و موارد متعددي را شامل شود. ولي آنچه مسلم و حتمي است اين است كه تاويلات فوق، كه مستند به روايات معصومين است، از بارزترين مصاديق و مواردي است كه اين آيات شريفه آنها را در برداشته است.

 

س: آيا در ميان ياران حضرت مهدي(عج) زن وجود دارد؟ اگر وجود دارد چند نفرند؟

در رواياتي از اهل بيت عليهم السلام  به وجود زن در بين سربازان امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف اشاره شده است. در روايتي از امام صادق(ع) آمده است: با حضرت قائم(ع) سيزده زن همراه است.(3) و در روايتي از امام باقر(ع) چنين آمده است: سوگند به خدا ، سيصد و اندي مرد مي آيند كه در ميانشان 50 نفر زن مي باشد.(4)

 

س: نخستين آيه اي كه امام زمان(عج) درهنگام ظهور، تلاوت مي كنند چيست؟

 از امام باقر(ع) روايت شده است كه فرمودند: اولين سخني كه حضرت مهدي (عج) بر زبان جاري مي كند اين آيه شريفه است:" بقية الله خير لكم ان كنتم مومنين."(5)

 

س: اغلب ياران حضرت مهدي (عج) در چه سني بوده و كداميك از پيامبران و امامان همچون ايشان در كودكي به امامت نائل گرديدند؟

روايتي از اميرالمومنين(ع) نقل شده است كه فرمودند:" اصحاب المهدي شباب لا كهل فيهم الا كالكحل في العين او كالملح في الزاد." ؛ اصحاب امام زمان (ع) جوانانند و پير در بين آنان نيست، مگر به اندازه سورمه در چشم يا نمك در غذا - يعني خيلي كم-(6)

در ميان ائمه معصومين، امام جواد(ع) در كودكي به امامت رسيدند؛ و در ميان پيامبران، حضرت عيسي(ع) از كودكي پيامبر بودند.

 

 س: اعتقاد اديان مختلف را در مورد امام زمان(عج) توضيح بفرماييد.

تقريباً همه كساني كه در زمينه مهدويت مطالعه دارند، بر اين نظر متفقند كه تمام اقوام جهان در انتظار يك رهبر بزرگ انقلابي به سر مي برند و با اين كه هر كدام او را به نامي مي نامند، ولي همگي در اوصاف كلي و اصول برنامه هاي انقلابي او اتفاق دارند. به اين اتفاق جهاني در متون اسلامي نيز اشاره شده است: "السلام علي المهدي الذي وعد الله به الامم " يا " و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون. " يعني همانا در زبور ( بعد از تورات) نگاشتيم كه زمين را بندگان صالح من به تصرف در خواهند آورد. (انبياء/105) 

نمونه هاي زير، بشاراتي است كه در كتب اديان مختلف آمده است:

 1- در كتاب " جاماسب نامه " از قول زرتشت چنين آمده است: مردي بيرون آيد از سرزمين تازيان .... مردي بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق و بر آئين جد خويش ."

 2- در"مزامير" داود جمله 29 آمده است : صديقان وارث زمين شده ، ابداً در آن ساكن خواهند شد.

" 3- در كتاب " وشن جوك " از كتب هندوها نيز چنين آمده است: سرانجام دنيا به كسي برمي گردد كه خدا را دوست دارد و از بندگان خاص او باشد و نام او فرخنده و خجسته باشد".

 4- و در انجيل " لوقا " فصل دوازدهم نيز اين گونه بشارت داده شده است: و شما مانند كساني باشيد كه انتظار آقاي خود را مي كشند تا هر وقت بيايد و در را بكوبد، بي درنگ براي او باز كنيد ."  

براي مطالعه بيشتر در اين زمينه مي توانيد از كتابهاي زير استفاده كنيد :

1- حكومت جهاني مهدي ، تاليف آية الله مكارم شيرازي ، قم : مطبوعاتي هدف .

2- سير انديشه ايرانيان در موعود آخرالزمان ، تاليف علي اصغر مصطفوي ، تهران : ندا .

3- مصلح آخرالزمان، تاليف سيد حسن ابطحي، قم : بطحاء .

 

پي نوشت ها:

1- تفسير نورالثقلين، عبد علي حويزي، ج 4، ص 110. 

2- بحارالانوار، ج 51، ص 58 ، حديث 50.

3- اثبات الهداة، ج 7، ص 150.

4- بحارالانوار، ج 52، ص 223.

5- المهدي في القرآن ، ص 76.   

6- معجم الملاحم والفتن، ج1، ص 98.

 

 

نوشته شده توسط مهدی عباسیان در سه شنبه 29 فروردین1385 ساعت 4:58 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

او كى مى‏آيد؟
 

 

‏يكى از پرسش‏هايى كه در موضوع مهدويت مطرح است همواره مطرح شده، زمان ظهور حضرت مهدى به عنوان آخرين ذخيره الهى است.  به گونه‏اى كه تاريخچه اين سؤال به سال‏ها قبل از تولد آن حضرت باز مى‏گردد.

همواره ائمه معصومين‏عليهم السلام به عنوان روشنگران طريق هدايت پاسخ اين پرسش را به عنوان يكى از اسرار الهى ياد آور شده‏اند و علم به وقت ظهور را ويژه خداوند متعال، ذكر نموده  و كسانى را كه براى قيام آن حجت الهى وقت معين كنند، دروغگو معرفى كرده‏اند.

در روايت مشهورى است كه وقتى شاعر بلند آوازه شيعى "دعبل خزاعى‏" در محضر هشتمين پيشواى شيعيان در ضمن قصيده خود سخن از ظهور و قيام حضرت مهدى بر زبان جارى ساخت آن حضرت در حالى كه سرشك از ديدگانش جارى بود، رو به دعبل كرده فرمودند:

"اى خزاعى، همانا روح القدس بر زبانت اين دو بيت را جارى ساخت. آيا مى‏دانى اين امام كيست و چه زمانى قيام مى‏كند؟"

آنگاه خود آن حضرت به معرفى آن امام پرداختند. سپس درباره زمان ظهور چنين فرمود:" و اما درباره اين كه چه زمانى ظهور خواهد كرد، پدرم از پدرش و ايشان از پدران خود و آنها از رسول گرامى اسلام نقل كرده‏اند كه وقتى از آن حضرت پرسيده شد چه زمانى قائم از ذريه شما ظهور مى‏كند؟ آن حضرت فرمود: مَثل او مَثل قيامت است كه خداوند درباره زمان وقوع آن چنين فرمود:"هيچ كس جز او به هنگامش آن را آشكار نمى‏سازد اين امر بر اهل آسمان‏ها و زمين دشوار است [قيامت] جز ناگهان به سراغ شما نمى‏آيد." (1) از آنجايى كه حضرت مخفى بودن زمان ظهور را همانند زمان قيامت و رستاخيز قلمداد فرموده است، مى‏توان به نتايج ذيل دست‏ يافت.

- با مخفى بودن قيامت ‏يك نوع آزادى عمل براى همگان پيدا مى‏شود و از سوى ديگر چون وقت آن به طور دقيق معلوم نيست و در هر زمانى احتمال وقوع آن وجود دارد، نتيجه‏اش حالت آماده باش دائمى است و همين طور درباره قيام حضرت مهدى(عج) است چرا كه اگر تاريخ قيام آن حضرت تعيين مى‏شد، هرگاه زمانش دور بود، همه در غفلت و غرور و بى خبرى فرو مى‏رفتند و هرگاه زمانش نزديك بود ممكن بود آزادى عمل را از دست‏ بدهند و اعمالشان جنبه اجبارى به خود بگيرد.

- همانگونه كه علم به زمان قيامت فقط در اختيار خداوند است، علم به زمان ظهور حضرت مهدى نيز در عهده خداوند است؛‏ به علاوه در سخنان فراوانى از ائمه معصومين‏عليهم السلام وقتى سخن از قيام حضرت مهدى رانده شده، از قيامت نيز ياد شده است و از اين رو برخى ويژگى‏هاى آن همانند رستاخيز بزرگ و قيامت است. (2)

از آنجايى كه خداوند در ادامه آيه مذكور، علم به قيامت را حتى از پيامبرصلى الله عليه وآله نيز منتفى مى‏داند، آنجا كه فرموده است:"از تو مى‏پرسند چنانكه گويا تو از چون و چند آن آگاهى، بگو همانا علم آن با خداوند است.‏"

و حتى پيامبرصلى الله عليه وآله و خود امام زمان نيز از زمان دقيق ظهور آگاهى ندارند و اين كه متاسفانه عده‏اى به خود جرات داده، به راحتى تعيين وقت ظهور مى‏كنند، خود محل تامل است.

نه تنها اين سؤال از اولين معصوم ‏صلى الله عليه وآله پرسيده شده كه آخرين معصوم‏عليه السلام نيز در جواب، چنين پاسخ فرمود:"و اما ظهور فرج همانا در اختيار خدا و علم الهى است و دروغ گفتند وقت گذاران.‏" (3)

و هم آن حضرت در آخرين توقيع خود به آخرين سفير، ظهور را تنها در اراده و اختيار خداوند دانسته، چنين مى‏فرمايد:

"و ظهورى نخواهد بود مگر آنگاه كه خداوند تبارك و تعالى اجازه فرمايد." (4)

از آنچه اشاره شد به خوبى به دست مى‏آيد كه زمان ظهور، يكى از اسرار الهى است و دست انديشه و فكر بشر از رسيدن به آن سخت كوتاه است.

و ديگر اين كه اين امر خطير، ناگهانى و غير قابل پيش ‏بينى صورت مى‏پذيرد.

حضرت على‏عليه السلام در اين‏ باره فرمودند:"مهدى از ما اهل بيت است كه خداوند امر(فرجش) را در يك شب اصلاح فرمايد." (5)

و در رواياتى چند ظهور آن حضرت به آمدن شهاب تشبيه شده است و غير منتظره بودن شهاب، بسيار واضح است.

امام باقرعليه السلام پس از بيان غيبت‏ حضرت مهدى(عج) فرمود:"... او همانند شهابى شعله ‏ور فرا خواهد رسيد." (6)

و نيز پيامبراكرم ‏صلى الله عليه وآله در اين باره فرمود: ... در آن هنگام چون شهابى فروزان خواهد آمد. (7)

البته آنچه گفته شد بدين معنا نيست كه به كلى بحث زمان ظهور در روايات مورد اشاره قرار نگرفته، چرا كه با بررسى روايات درباره زمان ظهورعلاوه بر آنچه ذكر شد به موارد ذيل مى‏توان دست ‏يافت كه بيانگر نوعى تعيين وقت فى الجمله است و نه به صورت دقيق:

1- رواياتى كه ظهور حضرت مهدى را در روز جمعه ذكر كرده‏اند.

امام صادق‏عليه السلام در اين باره فرمود:"و قائم ما اهل بيت در روز جمعه ظهور خواهد كرد. (8)

2- رواياتى كه روز ظهور را مصادف با روز عاشورا ذكر كرده‏اند.

امام باقرعليه السلام در ضمن فرمايشاتى درباره روز عاشورا فرمودند:"و اين روز[عاشورا] روزى است كه در آن قائم(عج) قيام خواهد كرد." (9)

3- رواياتى كه ظهور حضرت مهدى را در سال فرد ذكر كرده است. امام صادق‏عليه السلام فرمود:"قائم ظهور نمى‏كند مگر در سال فرد." (10)

اما هيچ يك از موارد فوق دلالتى بر تعيين وقت ظهور ندارد. حال ممكن است‏ به ذهن متبادر شود كه اگر خود امام نيز از زمان ظهور بى اطلاع است، پس چگونه هنگامى كه اراده الهى به ظهور تعلق گرفت آگاه خواهد شد؟

در اين باره نيز روايات فراوانى است كه با بيان بخشى از آن‏ها اين نوشتار را به پايان مى‏بريم .

 

1- آگاه شدن از طريق الهام

بدون شك ائمه معصومين‏عليهم السلام مورد الهام خداوند قرار مى‏گيرند و اگر چه وحى با رحلت پيامبرصلى الله عليه وآله پايان گرفت، ولى در موارد فراوانى به اهل بيت‏عليهم السلام الهاماتى شده و خواهد شد.

امام صادق‏عليه السلام دراين ‏باره مى‏فرمايد: هنگامى كه خداوند اراده فرمود كه امر ظهور را اظهار نمايد، در قلب حضرت مهدى خطور خواهد شد و ايشان به امر الهى قيام خواهد فرمود. (11)

2- آگاه شدن آن حضرت از طريق برافراشته شدن پرچم قيام

در رواياتى چند اشاره شده كه وقتى ظهور آن حضرت نزديك شود و وقت قيام فرا رسد، پرچمى كه آن حضرت هنگام ظهور در دست ‏خواهد داشت، به اذن و اراده الهى برافراشته شده، آن حضرت از زمان قيام آگاه خواهد شد. (12)

3- آگاه شدن از طريق بيرون آمدن شمشير از غلاف

از پيامبر گرامى اسلام‏ صلى الله عليه وآله نقل است كه فرمودند: و براى او شمشيرى است در غلاف؛ پس هنگامى كه وقت ظهورش فرا رسيد آن شمشير از غلافش خارج مى‏شود. پس آن شمشير به سخن درآمده به حضرت مى‏گويد خارج شو (قيام كن) اى ولى خدا! كه ديگر نشستن در مقابل ستم دشمنان جايز نيست، پس او ظهور مى‏كند. (13)

در پايان ذكر اين نكته خالى از فايده نيست كه مخفى بودن زمان ظهور حضرت مهدى داراى حكمت‏هايى است فراوان كه برخى از آنها عبارتند از:

الف- زنده نگه داشتن روح اميد و انتظار در جامعه در طول غيبت ‏حضرت مهدى(عج)، چرا كه در صورت معلوم بودن زمان ظهور، به كلى بحث انتظار با تمامى آثار تربيتى آن بى‏ معنا خواهد بود.

ب- معنا پيدا كردن امتحان شيعيان درعصرغيبت، كه در صورت مشخص بودن وقت ظهور ديگر امتحان و آزمايش شيعيان مفهومى نداشت و از اين رو دائما شيعه خود را در حال امتحان شدن مى‏داند.

ج- غافلگير كردن مخالفان و دشمنان. چرا كه يكى از حكمت‏هاى غيبت‏ حضت مهدى(عج) تلاش دشمنان براى نابودى آن حضرت بود. از اين رو، روشن بودن زمان ظهور، دشمنان را براى مقابله و از بين بردن آن حضرت آماده مى‏ساخت. در حالى كه نا معلوم بودن و ناگهانى بودن زمان ظهور باعث غافلگيرى دشمنان نيز خواهد شد.

 

پى‏نوشت ها:

1- اعراف/ 187.

2- شيخ صدوق،عيون اخبارالرضاعليه السلام، انتشارات جهان، ج 2، ص 266.

3- شيخ طوسى، كتاب الغيبة، مؤسسه معارف اسلامى، قم، ص 290.

4- پيشين، ص 395.

5- شيخ صدوق، كمال الدين، دارالكتب الاسلامية، ج 1، ص 152.

6- كتاب الغيبة، ص 159/  كمال الدين، ج 1، ص 324.

7- كمال الدين، ج 1، ص 287.

8 - شيخ صدوق، الخصال، انتشارات جامعه مدرسين، قم، ج 2، ص 394.

9- شيخ طوسى، تهذيب الاحكام، دارالكتب الاسلاميه، ج 4، ص 300 .

10- همان، ج 4، ص 333/ كمال الدين،ج 2، ص 653.

11- كلينى، كافى، ج 1، ص 343 / كتاب الغيبة، ص 164.

12- كمال الدين، ج 1، ص 155.

13- كمال الدين، ج 1، ص 155/ با اندك تفاوتى على بن محمد خزاز قمى، كفاية الاثر، انتشارات بيدار، ص 266.

 

 

نوشته شده توسط مهدی عباسیان در سه شنبه 29 فروردین1385 ساعت 4:51 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت