محبت عبارت است از تمایل پیدا كردن و راغب بودن به چیزی كه موجب لذت و راحتی انسان می‏گردد، كه زاییدهٴ معرفت و ناشی از ادراك آن چیز است. از این‏رو كشش و تمایلی كه در عالم جمادات وجود دارد مثل آهن و آهن‏ربا، جاذبهٴ زمین و چون ظاهراً ناشی از معرفت و ادراك نیست؛ محبت نامیده نمی‏شود. و نیز هر چه معرفت بیشتر باشد، محبت افزونتر می‏شود چنان كه هر چه كمال و موجبات لذت در محبوب بیشتر شود، محبت پررنگ‏تر می‏گردد: ﴿والّذین ءامنوا أشدّ حبّاً لله﴾(1).البته محبتی كه انسان به خدا دارد از سنخ محبّت‏های دیگری است او كمالات را از ذات خود دارد و دیگران از او. از این‏جهت محبّت به او اصلی است ومحبت به دیگران تبعی؛ «أنت الّذى أزلت الأغیار عن قلوب أحبائك حتّی لم یحبّواسواك»(2) محبت به او شهد خوشگواری است كه هر كس چشید دل به‏اوسپرد و از دیگران چشم پوشید؛ «من ذالذّى ذاق حلاوة محبّتك فرام منْك بدلاً؟»]3[شرط رسیدن به كمال ایمان این است كه انسان، خدا را از هر چیز، حتی از خودش بیشتر دوست داشته باشد؛ «لا یمحض رجل الإیمان بالله حتّی یكون الله أحبّ إلیه من نفسه وأبیه واُمّه ووُلْده وأهْله وماله ومن النّاس كلّهم (4).فلذا چیزی كه امام حسین(علیه‏السلام) را وادار كرد در روز عاشورا از همه چیز بگذرد، اسیرالكربات(اسیر گرفتاریها) گردد و هر مصیبت و اندوهی را تحمل كند؛ فقط عشق به خدای متعال بود. و این عشق چیزی نبود كه ناگهان و در حادثهٴ سفر كربلا پیدا شده باشد. بلكه در تمام دوران حیات آن حضرت این عشق وجود داشت و حادثهٴ عاشورا در حقیقت ثمره و محصول این عشق و ارادت بود. مناجاتهایی كه از آن حضرت در دسترس ما وجود دارد مخصوصاً دعای عرفه، گویای این عشق و ارادت و نفوذ آن در اعماق وجود آن حضرت است.جوادی املی

(1) . سورهٴ بقره، آیهٴ 165.

(2) . بحار، ج 95، ص 226.

(3). مفاتیح الجنان، مناجات خمس‏عشرة، مناجات المحبین.

(4) . بحار، ج 67، ص 25.

 

 

نوشته شده توسط شیخ در دوشنبه 6 دی1389 ساعت 11:24 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

میلاد فرخنده و پر نور و سرور کریمه اهل بیت خانوم فاطمه معصومه (ع) و روز دختر و همچنین آغاز دهه کرامت را به حضور امام زمان (عج) و همچنین آقا امام رضا و تمامی دوستداران و پیروان راستین آن بزرگوار تبریک و تهنیت عرض مینماییم

 

نوشته شده توسط شیخ در شنبه 17 مهر1389 ساعت 8:33 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

سلام بر كریمه اهل البیت

به مناسبت آغاز دهه كرامت ( شروع دهه : ولادت حضرت معصومه - پایان دهه : ولادت امام رضا علیه السلام )

 نام مبارک ایشان " فاطمه" و مشهور ترین لقب ایشان " معصومه "  میباشد . از القاب دیگر ایشان  " كریمه اهل البیت "(ذیلا در خصوص این لقب توضیح داده خواهد شد ) است . در روز اول  ذیقعده سال 173 هجری در مدینه طیبه جهان را به نور وجودش روشن كرد . نام مادر مكرمه ایشان حضرت " نجمه  " خاتون می باشد . درمیان فرزندان امام موسی بن جعفر علیه السلام فقط امام رضا علیه السلام و بانو معصومه علیها السلام از حضرت " نجمه " علیها السلام متولد شدند .

 در سال 201 هجری  یعنی یک سال بعد از هجرت امام هشتم علیه السلام نامه ای از امام رضا علیه السلام دریافت كرد و بلافاصله از مدینه طیبه رخت سفر به مرو رابست و در حالی که به ساوه رسید مریض شد ( بنا به نقلی توسط عمال حکومت مسموم شدند )  و به خواست خودشان به قم منتقل شدند و در انجا پس از آنکه 17 روز که در خانه موسی بن خزرج بستری بودند از دنیا رفتند .

 ایشان پس از وجود مبارك امام هشتم علیه السلام در میان فرزندان امام موسی بن جعفر علیهما السلام ازحیث فضیلت ، علم و اخلاق  والا ترین مقام را داراست . این موضوع از تعابیر ، القاب و روایتی كه از ائمه اطهار علیهم السلام در مورد ایشان وارده شده كاملا مشهود است .

 در علو مقام و فضل این بانوی مكرم همین بس كه سالها حتی قبل از ولادت ایشان امام صادق علیه السلام فرمودند : إِنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَكَّةُ أَلَا إِنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِینَةُ أَلَا وَ إِنَّ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ حَرَماً وَ هُوَ الْكُوفَةُ أَلَا وَ إِنَّ قُمَّ الْكُوفَةُ الصَّغِیرَةُ أَلَا إِنَّ لِلْجَنَّةِ ثَمَانِیَةَ أَبْوَابٍ ثَلَاثَةٌ مِنْهَا إِلَى قُمَّ تُقْبَضُ فِیهَا امْرَأَةٌ مِنْ وُلْدِی اسْمُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُوسَى وَ تُدْخَلُ بِشَفَاعَتِهَا شِیعَتِی الْجَنَّةَ بِأَجْمَعِهِم ‌‍(1).  خداوند متعال حرمی دارد  كه مكه است ، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم حرمی دارد كه مدینة است و امیر المؤمنین علیه السّلام حرمى دارد كه كوفه است ، آگاه باش قم كوفه كوچك است ، آگاه باش بهشت هشت در دارد كه سه در  آنها بسوى قم است ،  در آن زنى از فرزندانم بنام فاطمه از دنیا میرود  و بشفاعت او همه شیعه‏ هایم ببهشت روند‏.  این کلام امام صادق علیه السلام زمانی بیان شده که حتی پدر مکرم این بانوی بزرگوار یعنی موسی بن جعفر علیهما السلام هنوز در صلب پدر ارجمندشان بوده .

ذیلا به چند روایت در فضائل این بانوی مكرم اشاره می كنیم :

1 - فضیلت زیارت :

الف:  عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ یَا سَعْدُ : مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّة (2) از سعد بن سعد از امام رضا علیه السّلام است كه : هر كه او را زیارت كند بهشت  از آن او است ‏. از این حدیث شریف استفاده می شود که حضرت معصومه علیها السلام قبل از شهادت امام رضا علیه السلام از دنیا رفته اند .

ب: عَنِ ابْنِ الرِّضَا ع قَالَ : مَنْ زَارَ قَبْرَ عَمَّتِی بِقُمَّ فَلَهُ الْجَنَّة (3) از امام جواد علیه السلام : هر كس قبر عمه‏ام در قم را زیارت كند باو بهشت برین را میدهند .

ج : عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا ع قَالَ قَالَ یَا سَعْدُ عِنْدَكُمْ لَنَا قَبْرٌ قُلْتُ جُعِلْتُ‏ فِدَاكَ قَبْرُ فَاطِمَةَ بِنْتِ مُوسَى قَالَ نَعَمْ مَنْ زَارَهَا عَارِفاً بِحَقِّهَا فَلَهُ الْجَنَّة (4) : حضرت رضا علیه السّلام فرمود: ای سعد قبرى از ما در بلاد شما است عرضكردم : فدایت شوم منظورتان قبر فاطمه دختر موسى بن جعفر علیه السّلام است ؟ فرمود: آرى هر كس او را با شناخت زیارت كند بهشت برین جایگاهش خواهد بود.

د: امام صادق (ع): الّا انَّ حرمى و حرم ولدى بعدى قم (5) :آگاه باشید كه حرم و حرم فرزندان بعد از من قم است .

2- مقام شفاعت گسترده :

    در میان بانوان مكرمه اهل البیت علیهم السلام ، دو تن از ایشان دارای مقام شفاعت گسترده و فراگیر هستند : اول صدیقه طاهره حضرت زهراء سلام الله علیها و دوم حضرت معصومه علیها السلام . و شاهد ما بر این مدعا روایات زیر است :

- در زیارت کریمه اهل بیت که از امام رضا علیه السلام به ما رسیده می خوانیم : یا فاطِمَةُ ا ِشْفَعى لى فِى الْجَنَّة ِ ، فَا ِنَّ لَكَ عِنْدَاللّْه ِ شَأْناً مِنَ الشَّأْن (6)  ِ اى فاطمه(معصومه) در مورد بهشت از من شفاعت كن ، كه ترا نزد خدا مقام رفیعى است. بیان این تعبیر از زبان مبارك امام علی بن موسی الرضا علیه السلام  بیانگر مقام رفیع شفاعت و شان بالای آنحضرت در پیشگاه خدواند متعال است .  در انتهای روایتی كه قبلا ذكر شد امام صادق علیه السلام فرمودند : تُدْخَلُ بِشَفَاعَتِهَا شِیعَتِی الْجَنَّةَ بِأَجْمَعِهِم بیان شده ،  یعنی :  بشفاعت او همه شیعیانم به بهشت می روند . كه این امر دلیل دوم بر این مدعاست .

3 -  بـارگـاه حضـرت معصـومه علیها  تجلیگـاه قبر حضـرت زهـرا سلام الله علیهما

      مرحوم آیت اللّه سیّد محمود مرعشى نجفى (متوفای 1338 ه ق )، پدر بزرگوار آیت اللّه سید شهاب الدین مرعشى (ره) بسیار علاقه مند بود كه محل قبر شریف حضرت صدّیقه طاهره علیها السلام را به دست آورد . ختم مجرّبى انتخاب كرد و چهل شب به آن پرداخت. شب چهلم پس از به پایان رساندن ختم و توسّل بسیار، استراحت كرد. در عالم رؤیا به محضر مقدّس حضرت باقرعلیه السلام و یا امام صادق علیه السلام مشرّف شد. امام به ایشان فرمودند: «عَلَیْكَ بِكَرِیمَةِ اَهْل ِ الْبَْیت ِ.»  یعنى به دامان كریمه اهل بیت چنگ بزن . ایشان به گمان اینكه منظور امام علیه السلام حضرت زهراعلیها السلام است، عرض كرد: «قربانت گردم، من این ختم قرآن را براى دانستن محل دقیق قبر شریف آن حضرت گرفتم تا بهتر به زیارتش مشرّف شوم.»امام فرمود: «منظور من، قبر شریف حضرت معصومه در قم است.» سپس افزود:«به دلیل مصالحى خداوند مى خواهد محل قبر شریف حضرت زهراعلیها السلام پنهان بماند؛ از این رو قبر حضرت معصومه علیها السلام را تجلّى گاه قبر شریف حضرت زهراعلیها السلام قرار داده است. اگر قرار بود قبر آن حضرت ظاهر باشد و جلال و جبروتى براى آن مقدّر بود، خداوند همان جلال و جبروت را به قبر مطهّر حضرت معصومه علیها السلام داده است.»مرحوم مرعشى نجفى هنگامى كه از خواب برخاست، تصمیم گرفت رخت سفر بر بندد و به قصد زیارت حضرت معصومه علیها السلام رهسپار ایران شود. وى بى درنگ آماده سفر شدو همراه خانواده اش نجف اشرف را به قصد زیارت كریمه اهل بیت ترك كرد. (7)

4- مقام والای علمی :

     آیت الله سیـد نصـرالله مستنبط از كتـاب ((كشف اللـاءلـى)) نقل فرمـوده كه روزى عده اى از شیعیان وارد مدینه شـدند و پرسشهایـى داشتند كه مى خـواستند از محضر امام موسی بن جعفر علیهما السلام  بپرسند.چون در آن ایام امام علیه السلام در سفر بـودنـد ، پـرسشهاى خـود را نـوشته به خاندان امامت تقـدیـم نمـودند ، زمانیكه قصد مراجعت به وطن خود را داشتند  بـراى دریافت پاسخ پرسشهاى خـود به منزل امام هفتم علیه السلام  شرفیاب شدند ، اما امام كاظم علیه السلام هنوز  مراجعت نفرموده بـود و آنها نیز امكان توقف نداشتند ، از ایـن رو حضرت معصومه علیها السلام  پاسخ آن پرسشها را نـوشتند و به آنها تسلیـم نمـودنـد ، آنها با مسرت فراوان از مدینه طیبه خارج شدند ، در بیرون مدینه با امام كاظم علیه السلام مصادف شـدنـد و داستـان خـود را بـراى آن حضـرت شـرح دادند.  هنگامـى كه امام علیه السلام پرسشهاى آنان و پاسخهاى حضرت معصـومه علیها السلام  را ملاحظه كردند، سه بار فرمودند: فداها ابـوها : پدرش به قربانـش باد.باتـوجه به ایـن كه حضرت معصـومه در آن زمان  خردسال بـود، ایـن داستان از مقام بسیار والا و دانـش بسیار گستـرده آن حضـرت حكایت مى كند. 

منابع :

1-     بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج‏ 57 ، ص 228

2-      همان

3-      كامل الزیارات، ص  325

4-     بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج‏48 ، ص 317

5-       بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج ٦٠ ، ص ٢١٦

6-      زیارتنامه حضرت معصومه سلام الله علیها

7-   پایگاه اطلاع رسانی حضرت معصومه سلام الله علیها (تلخیص و تصرّف به نقل از : كریمه اهل بیت، ص٤٣

 

 

نوشته شده توسط شیخ در شنبه 17 مهر1389 ساعت 8:31 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

از روايات و ادعيه نقل شده از معصومان(ع) برمي‏آيد كه هر شيعه وظيفه دارد پيوسته براي
سلامتي امام عصر(ع) خود و رفع هرگونه خطر و آسيب از وجود شريف او دعا كند. در اينجا به نمونه‏هايي از آنها اشاره مي‏كنيم:
1-علامه مجلسي(ره) در بيان اعمال ماه مبارك رمضان مي‏نويسد:
از جمله وظايفي كه در هر شب (ماه رمضان) مقرر شده، اين است كه بنده در آغاز هر دعاي نيكو و در پايان هر عمل پسنديده، آن كس را كه جانشين خداوند ـ جلّ جلاله ـ در ميان بندگان و سرزمين‏هاي او مي‏داند، ياد كند؛ زيرا آن جانشين، عهده‏دار همه نيازمندي‏هاي روزه‏دار است؛ از خوراكي و آشاميدني او گرفته تا همه آنچه او در نظر دارد؛ يعني همه اسباب و وسايلي كه در اختيار جانشين پروردگار بزرگ (رب الارباب) است.همچنين هر روزه‏دار وظيفه دارد آن جانشين خدا را به آنچه شايسته مانند اوست، دعا كند و معتقد باشد كه خداوند ـ جل جلاله ـ و جانشينش بر وي منت گذاشته‏اند كه چنين جايگاه و منزلتي را به او بخشيده‏اند».1
مجلسي پس از اين عبارت، روايتي را از «ابن ابي‏قره» نقل مي‏كند كه در آن، به نقل از
صالحين (ع) چنين آمده است:
در شب بيست و سوم ماه رمضان، ايستاده و نشسته و در هر حالي‏كه هستي و همچنين در تمام اين ماه و به هر صورت ممكن، بلكه در تمام مدت روزگارت، پس از بزرگداشت نام
خداي تعالي و درود و صلوات بر پيامبر و خاندان او بگو:
خداوندا، وليّ و برپا كننده امرت، محمد، زاده حسن، مهدي را ـ كه برترين درودها و سلام‏ها بر او و پدرانش باد ـ در اين ساعت و در همه ساعت‏ها، سرپرست، نگه‏دار، راهبر، ياور، راهنما و پشتيبان باش تا او را [نه، از سر زور، بلكه] به اختيار [مردم] در زمين جايگاه بخشي و او را در درازا و پهناي زمين بهره‏ور و كامران سازي». 2
چنان‏كه در عبارت مرحوم مجلسي نيز آمده بود، دعاي ما به امام زمان (ع) در واقع شكرانه نعمت وجود حجت خداست. آن شخصيت بزرگواري كه هر چه داريم از اوست و همه نعمت‏هاي مادي و معنوي عالم به واسطه او به ما ارزاني مي‏شود.
2-امام سجاد(ع) در بسياري از دعاها و مناجات‏هاي خود، دعا به امام و ولي عصر(ع) را مورد توجه قرار داده است و از جمله در دعاي روز عرفه از خداوند چنين درخواست مي‏كند:
بار خدايا، به وليّ خود الهام كن كه شكر نعمتي را كه به او ارزاني داشته‏اي به جاي آرَد و به ما نيز الهام ده كه شكر نعمت هدايت او را به جاي آريم و او را از جانب خود سلطه و توانايي ده و به آساني راه پيروزي بر او بگشاي و به نيرومندترين اركان قدرت خود ياري‏اش فرماي و پشتش محكم و بازوانش توانا گردان و زير نظر مراقبت خويش قرار ده و در سايه حفظ خود حفظش كن و به ملايكه خود ياري‏اش ده و به شكر پيروزمند خود مددش رسان». 3
3-امام رضا (ع) نيز از سال‏ها پيش از تولد نسل چهارم خود با بيان‏هاي متعدد و متفاوت، او را دعا كرده و ياري‏اش را از خداوند خواسته است. در يكي از اين دعاها چنين مي‏خوانيم:
خداوندا! [امور] بنده و جانشينت را اصلاح كن، آن‏چنان‏كه [امور ]پيامبران و رسولانت را اصلاح كردي. او را با فرشتگانت در بر گير و با روح‏القدس از جانب خودت ياري كن. در پشت سر و پيش روي نگهباناني قرار ده كه او را از بدي در امان دارند. بيم و نگراني او را به امنيت و آرامش تبديل كن تا تنها تو را بپرستد و كسي را براي تو شريك نگيرد. هيچ‏يك از آفريدگانت را بر وليّ‏ات مسلط مساز. اجازه جهاد با دشمنان تو و دشمنان خودش را به او عطا كن و مرا از ياران او قرار ده؛ زيرا تو بر همه چيز توانايي».4
با توجه به روايات ياد شده، همه ما وظيفه داريم كه پيوسته به ياد امام زمان خود باشيم و در دعاهاي خود هيچ‏گاه دعا براي سلامتي و طول عمر آن حضرت را فراموش نكنيم؛ زيرا اين دعا در گام نخست، اداي بخش بسيار ناچيزي از حقوق بي‏شماري است كه امام عصر (ع) برعهده همه ما دارند و در مرحله بعد، سپاس و ستايشي است به درگاه خداوند متعال كه ما را از نعمت وجود حجت معصوم خود بهره‏مند ساخته و آن حضرت را واسطه ميان خود و بندگانش قرار داده است.
ماهنامه موعود شماره 109
پي‌نوشت‌ها:
1-محمد باقر مجلسي، بحار الأنوار، ج 94، صص 348 و 349، به نقل از: سيد بن طاووس، إقبال الأعمال، ص86 .
2-همان.
3-صحيفه سجاديه، ترجمه: عبدالمحمد آيتي، چاپ چهارم: تهران، سروش، 1380، صص 305و 325 نيايش چهل و هفتم.
4-معجم احاديث الإمام المهدي (ع)، ج 4، ص 171، به نقل از: شيخ طوسي، مصباح المتهجّد، بيروت، 1411 ق، ص 326.

 

نوشته شده توسط شیخ در سه شنبه 6 مهر1389 ساعت 11:54 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

و همچنين فرموده اند :هر كس فرياد كمك خواهي مردي را بشنود ولي جواب او را ندهد و به كمكش
 نرود مسلمان نيست . آشتي با امام زمان ص ۱۱۱
اي كاش مردم نداي (هل من ناصر ينصرني) را لبيك مي گفتنديكي از شيوه هاي ياري امام (عج)امر به معروف و نهي از منكر است ،مهم ترين رسالت مديران خانواده
به خصوص مردان اين است كه امكانات و ثروت كافي علمي و معنوي را در راه حاكميت ارزشهاي
اسلامي و ابدي و هدايت خانواده به سوي خوشبختي ماندگار و حقيقي تامين كند.
پيامبر اكرم (ص) فرمودند: هيچ كس خداوند را به گناهي بزرگ تر از جهالت خانواده و فرزندانش
ملاقات نمي كند .(آشتي با امام زمان ص ۱۹۸ )پس خوب است امر به معروف و نهي از منكر را از
خانواده شروع كنيم.خداوند در سوره نساءآيه ي ۷۵ فرموده اند :چرا در راه خدا و نجات مستضعفان از مردان و زنان و
كودكاني كه در اسارت ستمگران فرياد نجات مي دهند و از خدا رهايي خود را آرزو مي كنند به جنگ
و قيام نمي پردازيد.آيا نبايد آن كه دچار استضعاف اجتماعي (امام عصر) است و در زندان غيبتي
كه ما با انجام گناهانمان براي او ساخته ايم بر عليه نفسمان قيام كنيم و او را ياري كنيم.
ديرگاهي پيش بود كه صداي گلايه علي (ع) در حد فاصل كوفه و شام برخاست.آن هنگام كه مالك
اشتر و عمار و ذوالشهادتين، يعني ياران صديق علي (ع) به شهادت رسيده بودند و علي تنها مانده بود.
سئوالي كه جوابي در پي نداشت.
روزها برآمدند و شبها فرو رفتند. روزگار ديگري آمد. روزي به بلنداي روزگار، عاشورا!
اين ندا هم زماني بر آمد كه « ؟ هل من ناصر ينصرني » : آن روز هم، امام ديگري بود و نداي ديگري
ابوالفضل علمدار، علي اكبر، حبيب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه و ... در برابر چشمان حسين (ع) به
خون غلتيده بودند و او سرداري بود تنها مانده . پس سئوال همان سئوال بود، جواب هم همان جواب :
سرهاي فروافتاده، دستهاي به عقب كشيده شده، چشمان شرمزده و خجلت زده اي كه به دنبال محل
فراري چون زمين هستند تا از تيررس نگاه امام فرار كنند. بجز ٧٢ تن؟! همين !
آيا جواب سؤالي بدان عظمت، سئوالي كه زمين و زمان، فرشتگان و ملايك براي جوابش هروله
مي كردند، همين بود؟!
نه ! نبود ! و از همين رو بود كه علي جوابش را از محراب با فرق خونينش گرفت و حسين بر سر نيزه !
آن روزگار گذشت و امروز، روزگار ديگري است. امروز نيز روز امام ديگري است. اما همچنان همان
سئوال باقي است :
- كجاست ياريگري كه به ياري امامش بشتابد؟
و جواب نيز همان ! سكوت ! خجلت ! غلفت ! ترس !
ديگرگاهي است كه هر روز ندايي در صحن دل شيعيان مي پيچد :
كجاست ياريگري كه به ياري مهدي بشتابد
و ما همچنان چشمان شرمزده و گنهكار، اما مشتاقمان را به زمين دوخته ايم. سر به جانب ديگري
گردانده ايم و دستانمان را به كار دنيا مشغول داشته ايم ! و او هر روز دلتنگ عاشقي، منتظر ياريگري ،
با گلويي بغض آلود، چشمان اميدوارش را كه از نگراني براي شيعيان اشك آلود است به آسمان دوخته
- پس كي ؟
آري ! امروز ديگر آن روزگار نيست، كه اين آخرين حجت خدا، بقيه الله الاعظم (عج) هم به سرنوشت
اجداد اطهرش دچار گردد.
او در پس پرده مي ماند تا آنگاه كه مالك ها، عمارها، حبيب ها و ابالفضل هايش را پيدا كند.
اومانده است تا زمين خدا ، از حجت خالي نماند و ظهوراو محقق نمي شود مگر به حضور مالك
ها ،عمارها، و حبيب ها.
به راستي ! ما كه ادعاي علوي بودن را بر سينه داريم و چشم به راه قيام مهدي (عج) هستيم،
هيچ با خود فكر كرده ايم كه امروز هم نداي أين مثل مالك، أين عمار، أين ذوالشهادتين علي (ع) از
حنجره فرزندش مهدي (عج) در فضا طنين انداز است !
هيچ با خود فكر كرده ايم كه امروز مهدي (عج) بيش از هر كس ديگر، در انتظار منتظران واقعي خويش
است ؟!
هيچ با خود فكر كرده ايم كه آيا اين نداي حضرت را پاسخ دهنده اي هست؟
افسوس كه پاسخ دهندگان بسيار اندكند.
افسوس كه اگر شيعيان واقعي علي (ع) اندك نبودند، فرزندش در پرده غيبت باقي نمي ماند.
علي (ع) در محراب مسجد كوفه طنين انداز شد، « فزت و رب الكعبه » آري، آن هنگام كه نداي
چشمانش نگران چنين روزهايي بود.
أنا المهدي » روزهايي همچون امروز كه زمان بي تاب ظهور فرزندش و مكان بي قرار شنيدن نداي
اش مي باشد.
آيا او را جوابگويي هست؟
شيعيان علي !
درك اين حقيقت را به كدامين لحظه واگذارده ايم؟ فرصت ها از دست مي رود.
شايد از هنگام ظهور اندكي بيش نمانده باشد !
لحظه ها از دست رفت،
عمرما بر باد رفت
هر كه مرد راه هست !! يا علي !

 

 

نوشته شده توسط شیخ در سه شنبه 9 شهریور1389 ساعت 4:13 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

چگونه میتوان امام زمان را بهتر و کامل تر شناخت؟

شناخت بهتر امامان از سه راه - که مکمل یکدیگر میباشند - حاصل میشود:
1-مطالعه تاریخ زندگانی آنان:
مطالعه سرگذشت و سیره آنان؛ خصوصاً در باب فضایل، مناقب و خصوصیات آنان - از قبیل: شجاعت، مردانگی، ایثار، تواضع، صبر، فرزانگی و... - انسان را متوجه مقام والای آن بزرگواران میکند و جذبه و کشش خاصی نسبت به آن فرزانگان در روح انسان، حاکم میشود.
2-مطالعه و تفکّر در سخنان ایشان:
اسلام تفکر را موجب بصیرت،دعوت کننده به عمل نیک، پدید آورنده نور ، نشانه حیات و زنده بودن قلب بصیر میداند .
مطالعه و تفکّر در آثار فکری امامان، هر چند کار مشکلی به نظر میرسد؛ ولی بسیار سودمند است. این امر علاوه بر آن که باعث شناخت شخصیت آن بزرگواران و ایجاد محبت آنان در دل میشود؛ سرمایه بزرگی برای روح بشر به شمار میرود. همان طور که فراگیری فصول یک کتاب، باید با تحقیق و دقت کامل و رجوع به استاد و... قرین باشد؛ مطالعه و اندیشه و تفکر در آثار ائمه(ع) نیز، باید با استفاده از استادان فن و مراجعه به کتاب‏هایی که در شرح سخنان آنان به رشته تحریر درآمده، همراه باشد.
3-شناخت خدا:
اگر ما خداوند و صفات و اسمای او را به طور حقیقی بشناسیم، میتوانیم انسان‏های کامل راستین (امامان) را نیز بشناسیم؛ زیرا آنان آینه تمام‏نمای صفات جمال و جلال حضرت حق‏اند و در تسمیه به اسمای الهی، از تمامی موجودات عالم امکان برترند. بر این اساس، با شناخت خدا و صفات او، میتوانیم به اوصاف و ویژگیهای امامان نیز واقف گردیم. شاید دعایی که سفارش شده در زمان غیبت بعد از نماز زیاد خوانده شود، ناظر به همین حقیقت باشد.:«اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف رسولک اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی» ؛ «خداوندا! خود را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی پیغمبر را نمیشناسم؛ خدایا! پیغمبرت را به من بشناسان که اگر به پیامبر معرفت پیدا نکنم، نمیتوانم امامم را بشناسم؛ خدایا! حجت و امامت را به من بشناسان که اگر امام را نشناسم، در دین خود گمراهم.

 

نوشته شده توسط شیخ در سه شنبه 9 شهریور1389 ساعت 4:2 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

آنگاه وجوه رهق را نیز از اهالی آن جا گرفتند و به ساختمان مسجد پرداخت و سقف مسجد را با چوب پوشانیدند.
سیّد ابوالحسن الرّضا، زنجیرها و میخ‌ها را به قم آورد و در خانه‌ی خود نگهداری كرد. هر بیمار صعب العلاجی كه خود را به این زنجیرها می‌مالید، ‌در حال، شفا می‌یافت.
ابوالحسن محمّد بن حیدر گفت: «به طور مستفیض شنیدم، پس از آن كه سیّد ابوالحسن الرّضا وفات كرد و در محلّه‌ی موسویان (خیابان آذر فعلی) مدفون شد، یكی از فرزندانش بیمار گردید. داخل اطاق شده سرِ صندوق را برداشت زنجیرها و میخ‌ها را نیافت
منبع شناسی مسجد جمكران
منابع تأسیس مسجد مقدّس جمكران به فرمان حضرت صاحب الزّمان، أوراحنا فداه، بر اساس تسلسل زمانی، به شرح زیر است:
1ـ نخستین كسی كه این داستان را در كتاب خود آورده، ابو جعفر محمّد بن علی بن بابویه، مشهور به شیخ صدوق (متوفای 381 هجری) است. ایشان، مشروح آن را در كتاب مونس الحزین فى معرفه الحق و الیقین درج كرده است.
با توجّه به این كه تأسیس این مسجد در عصر شیخ صدوق ـ رحمه الله ـ واقع شده، و ایشان در قم زندگی می‌كرد، طبعاً، همه‌ی جزئیات آن را بدون واسطه از حسن بن مثله، ‌و سید ابوالحسن الرضا و دیگر شاهدان عینی، شنیده و نقل كرده است.
كتاب مونس الحزین، همانند ده‌ها اثر گران‌بهای دیگر شیخ صدوق، در طول زمان، از بین رفته و به دست ما نرسیده است.
2ـ حسن بن محمّد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، صاحب كتاب گران سنگ تاریخ قم، شرح آن واقعه را از كتاب شیخ صدوق نقل كرده است.
كتاب تاریخ قم در عصر شیخ صدوق، به سال 378 هجری، در بیست باب به رشته‌ی تحریر درآمده است.
3ـ حسن بن علی بن حسن بن عبدالملك قمی، به سال 865 هجری آن را به فارسی ترجمه كرده است. (الذریعه، ج3، ‌ص276
4ـ متن عربی كتاب، به دست مولی محمّد باقر مجلسی، (متوفّای 110 هجری) نرسیده، ولی ترجمه‌ی فارسی آن به دست ایشان رسیده (بحار، ج1، ص42) و احادیث مربوط به قم را در جلد «السّماء و العالم» از آن روایت كرده است. (بحار، ‌ج1، ص208ـ221
5ـ سید نعمت الله جزائری، صاحب أنوار نعمانیّه (متوفّای 1112 هجری) ترجمه‌ی فارسی آن را دیده و داستان تأسیس مسجد مقدّس جمكران را با خوط خود،, از آن استنساخ كرده است. (بحار، ج53، ص254).
6ـ شاگرد فرزانه‌ی علّامه مجلسی، میرزا عبدالله افندی، (متوفای 1130 هجری) نسخه‌ای از ترجمه‌ی فارسی آن در بیست باب، در قم مشاهده كرده و گزارش آن را در تألیف گران‌بهای خود آورده و تصریح كرده است كه این ترجمه، به سال 865 هجری، به دستور خواجه فخر الدین ابراهیم، انجام یافته است. (ریاض العلماء ج1، ص319).
7ـ سیّد امیر محمّد اشرف، معاصر و شاگرد علاّمه مجلسی، ‌صاحب كتاب فضائل السّادات (متوفّای 1145 هجری) متن عربی آن را دیده و از آن نقل كرده است. (جنه المأوی، ص47).
8ـ سیّد محمّد بن محمّد بن هاشم رضوی قمی، به سال 1179 هجری، ‌بنا به خواهش محمد صالح معلم قمی، كتابی در این رابطه تألیف كرده و آن را خلاصه البلدان نام نهاده است. این كتاب، احادیث مربوط به شرافت قم و تاریخچه‌ی تأسیس مسجد مقدّس جمكران را در بر دارد. (الذّریعه، ج7، ص216).
9ـ شایسته‌ی تأمّل است كه آقا محمّد علی كرمانشاهی، فرزند وحید بهبهانی، (متوفّای 1216 هجری) به متن عربی تاریخ قم دسترسی داشته و در حاشیه‌ی خود بر كتاب نقد الرجال تفرشی، شرح حال «حسن بن مثله» و خلاصه‌ی داستان تأسیس مسجد مقدّس جمكران را به نقل از متن عربی آن آورده است. (بحار، ج53،‌ص234
10ـ محقّق و متتبّع بی‌نظیر، میرزا حسین نوری، متوفّای 1320 هجری، پس از جست و جوی فراوان، به هشت باب از ترجمه‌ی تاریخ قم دست یافته (جنه المأوی، ص47 و بحار، ج53، ص234) و مشروح داستان تأسیس مسجد مقدّس جمكران را از ترجمه‌ی تاریخ قم، از روی دست خط سیّد نعمت الله جزائری، ‌در آثار ارزشمند خود آورده است:
1ـ جنه المأوی، ‌چاپ بیروت، دار المحجّه البیضاء، 1412 هجری، ‌ص42ـ46.
2ـ همان، به پیوستِ بحارالأنوار، چاپ بیروت، مؤسسه الوفاء 1403 هجری، ج53، ص230ـ234.
3ـ نجم ثاقب، چاپ تهران، علمیه‌ی اسلامیه، بی‌تا، ص212ـ215.
4ـ كلمه‌ی طیبه، چاپ سنگی، بمبئی، 1303 هجری، ‌ص337.
5ـ مستدرك الوسائل، ‌چاپ قم، مؤسسه‌ی آل البیت ـ علیهم السّلام ـ ،‌1407 هجری، ج3، ص432 و 447.

 

نوشته شده توسط شیخ در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 1:1 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

آنان كه از شناخت عمیق‌تری برخوردارند، به هنگام تشرف به این پایگاه ملكوتی، همه‌ی حوائج شخصی خود را فراموش می‌كنند و همه‌ی مشكلات دست و پاگیر زندگی را به فراموشی می‌سپارند و تنها «ظهور سراسر سرور منجی بشر، ‌امام ثانی عشر، حضرت ولی عصر، روحی و أرواح العالمین فداه، را مسئلت می‌كنند؛ زیرا، اگر این حاجت برآورده شود، دیگر مشكلی نخواهد ماند، ‌و اگر این حاجت روا نشود، ‌حلّ دیگر مشكلات، مشكل اساسی را حل نخواهد كرد.
مسجد مقدّس جمكران، روز هفدهم رمضان 373 هجری به فرمان حضرت بقیه‌ الله، أرواحنا فداه، در كنار روستای جمكران تأسیس شد. تاریخچه‌ی آن ـ به طوری كه در این نوشتار به تفصیل آمده ـ به دست شیخ صدوق (متوفای 381 هجری) در كتاب مونس الحزین بیان گردیده و كیفیت نماز تحیّت و نماز استغاثه به حضرت بقیه الله، أرواحنا فداه، در ضمن آن آمده است.
آن چه مسلّم است، این است كه این مسجد بیش از یك هزار سال پیش به فرمان حضرت بقیه الله، أرواحنا فداه، در بیداری، ـ نه در خواب ـ تأسیس گردید و در طول قرون و اعصار، پناهگاه شیعیان و پایگاه منتظران و تجلی‌گاه حضرت صاحب الزمان ـ علیه السّلام ـ بوده است.
علامه‌ی بزرگوار، میرزا حسین نوری، (متوفّای 1320 هجری) در كتاب ارزشمند نجم ثاقب‌ ـ كه به فرمان میرزای بزرگ، آن را تألیف كرد و میرزای شیرازی، ‌در تقریط خود، از آن ستایش فراوان كرد و نوشت: برای تصحیح عقیده‌ی خود،‌به این كتاب‌ مراجعه كنند تا از لمعانِ انوار هدایت‌اش، به سر منزل یقین و ایمان برسند. ـ تاریخچه‌ی تأسیس مسجد مقدس جمكران به شرح زیر آورده است.
شیخ فاضل، حسن بن محمّد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، در كتاب تاریخ قم از كتابِ مونس الحزین فی معرفه الحقّ و الیقین ـ از تألیفات شیخ صدوق ـ بنای مسجد جمكران را به این عبارت نقل كرده است:
شیخ عفیف صالح حسن بن مُثله‌ی جمكرانی می‌گوید:
شب سه‌شنبه، هفدهم ماه مبارك رمضان 393 هجری، در سرایِ خود خفته بودم كه جماعتی به درِ سرای من آمدند. نصفی از شب گذشته بود. مرا بیدار كردند و گفتند: «برخیز و امر امام محمّد مهدی صاحب الزّمان، صلوات الله علیه، را اجابت كن كه ترا می‌خواند
حسن بن مثله می‌گوید: «من، برخاستم و آماده شدم». چون به درِ سرای رسیدم، جماعتی از بزرگان را دیدم. سلام كردم. جواب دادند و خوشامد گفتند و مرا به آن جایگاه كه اكنون مسجد (جمكران) است، آوردند
چون نیك نگاه كردم، دیدم تختی نهاده و فرشی نیكو بر آن تخت گسترده و بالش‌های نیكو نهاده و جوانی سی‌ساله، بر روی تخت، بر چهار بالش، تكیه كرده، پیرمردی در مقابل او نشسته، كتابی در دست گرفته، بر آن جوان می‌خواند.
بیش از شصت مرد كه برخی جامه‌ی سفید و برخی جامه‌ی سبز بر تن داشتند، بر گرد او روی زمین نماز می‌خواندند.
آن پیرمرد كه حضرت خضر ـ علیه السّلام ـ بود، مرا نشاند و حضرت امام ـ علیه السّلام ـ مرا به نام خود خواند و فرمود: «برو به حسن بن مسلم بگو: «تو، چند سال است كه این زمین را عمارت می‌كنی و ما خراب می‌كنیم. پنج سال زراعت كردی و امسال دیگر باره شروع كردی، ‌عمارت می‌كنی. رخصت نیست كه تو دیگر در این زمین زراعت كنی،‌باید هر چه از این زمین منفعت برده‌ای، برگردانی تا رد این موضع مسجد بنا كنند.
به حسن بن مسلم بگو: «این جا، زمین شریفی است و حق تعالی این زمین را از زمین‌های دیگربرگزیده و شریف كرده است، تو آن را گرفته به زمین خود ملحق كرده‌ای! خداوند، دو پسر جوان از تو گرفت و هنوز هم متنبّه نشده‌ای! اگر از این كار بر حذر نشوی، نقمت خداوند، از ناحیه‌ای كه گمان نمی‌بری بر تو فرو می‌ریزد
حسن بن مثله عرض كرد: «سیّد و مولای من! مرا در این باره، نشانی لازم است؛ زیرا، مردم، سخن مرا بدون نشانه و دلیل نمی‌پذیرند
امام ـ علیه السّلام ـ فرمود: «تو برو رسالت خود را انجام بده. ما، در اینجا، علامتی می‌گذاریم كه گواه گفتار تو باشد. برو به نزد سیّد ابوالحسن، و بگو تا برخیزد و بیاید و آن مرد را بیاورد و منفعت چند ساله را از او بگیرد و به دیگران دهد تا بنای مسجد بنهند، و باقی وجوه را از رهق به ناحیه‌ی اردهال كه ملك ما است، ‌بیاورد، و مسجد را تمام كند، و نصفِ رهق را بر این مسجد وقف كردیم كه هر ساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد كنند.
مردم را بگو تا به این موضع رغبت كنند و عزیز بدارند و چهار ركعت نماز در این جا بگذارند: دو ركعت تحیّت مسجد، در هر ركعتی، یك بار «سوره‌ی حمد» و هفت بار سوره‌ی «قل هو الله احد» (بخوانند) و تسبیح ركوع و سجود را، هفت بار بگویند.
و دو ركعت نماز صاحب الزمان بگذارند، بر این نسق كه در (هنگام خواندن سوره‌ی) حمد چون به «إیّاك نعبد و إیّاك نستعین» برسند، آن را صد بار بگویند، و بعد از آن، فاتحه را تا آخر بخوانند. ركعت دوم را نیز به همین طریق انجام دهند. تسبیح ركوع و سجود را نیز هفت بار بگویند. هنگامی كه نماز تمام شد، تهلیل (یعنی، لا إله إلاّ الله) بگویند و تسبیح فاطمه‌ی زهرا ـ علیها السّلام ـ را بگویند. آن گاه سر بر سجده نهاده، صد بار صلوات بر پیغمبر و آل‌اش، صلوات الله علیهم، بفرستند
و این نقل، از لفظ مبارك امام ـ علیه السّلام ـ است كه فرمود:
فَمَنْ صَلاّهُما، فَكَاَنَما صَلّی فِى الْبَیْتِ الْعَتیقِ؛ هر كس، این دو ركعت (یا این دو نماز) را بخواند، گویی در خانه‌ی كعبه آن را خوانده است.
حسن بن مثله می‌گوید: «در دل خود گفتم كه تو این جا را یك زمین عادی خیال می‌كنی، اینجا مسجد حضرت صاحب الزمان ـ علیه السّلام ـ است
پس آن حضرت به من اشاره كردند كه برو!
چون مقداری راه پیمودم، بار دیگر مرا صدا كردند و فرمودند: «در گلّه‌ی جعفر كاشانی ـ چوپان ـ بُزی است، باید آن بز را بخری. اگر مردم پول‌اش را دادند، با پول آنان خریداری كن، و گرنه پول‌اش را خودت پرداخت كن. فردا شب آن بز را بیاور و در این موضع ذبح كن. آن گاه روز چهارشنبه هجدهم ماه مبارك رمضان، گوشت آن بز را بر بیماران و كسانی كه مرض صعب العلاج دارند، انفاق كن كه حق تعالی همه را شفا دهد.
آن بز، ابلق است. موهای بسیار دارد. هفت نشان سفید و سیاه، هر یك به اندازه‌ی یك درهم، در دو طرف آن است كه سه نشان در یك طرف و چهار نشان در طرف دیگر آن است
آنگاه به راه افتادم. یك بار دیگر مرا فرا خواند و فرمود: «هفت روز یا هفتاد روز در این محل اقامت كن.
حسن بن مثله می‌گوید: «من، به خانه رفتم و همه‌ی شب را در اندیشه بودم تا صبح طلوع كرد. نماز صبح خواندم و به نزد علی منذر رفتم و آن داستان را با او در میان نهادم.
همراه علی منذر، به جایگاه دیشب رفتیم. پس او گفت: «به خدا سوگند كه نشان و علامتی كه امام ـ علیه السّلام ـ فرموده بود، این جا نهاده است و آن،‌این كه حدود مسجد، با میخ‌ها و زنجیز‌ها مشخّص شده است.
آنگاه به نزد سیّد ابوالحسن الرّضا رفتیم. چون به سرای وی رسیدیم، غلامان و خادمان ایشان گفتند:
«شما از جمكران هستید؟» گفتیم: «آری». پس گفتند: «از اوّل بامداد، سیّد ابوالحسن در انتظار شما است
پس وارد شدم و سلام گفتم. جواب نیكو داد و بسیار احترام كرد و مرا در جای نیكو نشانید. پیش از آن كه من سخن بگویم، او سخن آغاز كرد و گفت: «ای حسن بن مثله! من خوابیده بودم. شخصی در عالم رؤیا به من گفت:
شخصی به نام حسن بن مثله، بامدادان، ‌از جمكران پیش تو خواهد آمد. آن چه بگوید، اعتماد كن و گفتارش را تصدیق كن كه سخن او، سخن ما است. هرگز، سخن او را ردّ نكن.» از خواب بیدار شدم و تا این ساعت در انتظار تو بودم.
حسن بن مثله، داستان را مشروحاً برای او نقل كرد. سیّد ابوالحسن، دستور داد بر اسب‌ها زین نهادند. سوار شدند. به سوی دِه (جمكران) رهسپار گردیدند.
چون به نزدیك دِه رسیدند، ‌جعفر شبان را دیدند كه گله‌اش را در كنار راه به چرا آورده بود. حسن بن مثله، به میان گلّه رفت.آن بز كه از پشت سرِ گلّه می‌آمد، به سویش دوید. حسن بن مثله، آن بز را گرفت و خواست پولش را پرداخت كند كه جعفر گفت: «به خدا سوگند! تا به امروز، من این بز را ندیده بودم و هرگز در گلّه‌ی من نبود، جز امروز كه در میان گلّه آن را دیدم و هر چند خواستم كه آن را بگیرم، میسر نشد.
پس آن بز را به جایگاه آوردند و در آن جا سر بریدند.
سیّد ابوالحسن الرّضا به آن محلّ معهود آمد و حسن بن مسلم را احضار كرد و منافع زمین را از او گرفت.

 

نوشته شده توسط شیخ در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 0:59 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

قران ودرمان بیماریهای جسمی

تاريخچه روزه:‌

روزه در اديان قبل از اسلام سابقه‌اي طولاني دارد و با شرايط ويژه‌اي و با انواع خاصي (مثل روزه سكوت) وجود داشته است. قرآن كريم به اين سابقه در دو مورد اشاره مي‌كند. نخست در هنگام تشريع روزه مي‌فرمايد:
«يا ايها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب علي الذين من قبلكم»[23]
« اي افرادي كه ايمان آورده‌ايد روزه بر شما نوشته شده همان‌گونه كه براي كساني كه قبل از شما بودند، نوشته شد.»
و در آيه ديگري به روزه حضرت مريم(س) اشاره مي‌كند:
« فاماترين من البشر احدا فقولي اني نذرت للرحمن صوما فلن اكلم اليوم انسياً»[24]
«و هر گاه كسي از انسانها را ديدي، با اشاره بگو: من براي خداوند رحمان روزه‌اي نذر كرده‌ام.»
تذكر: روزه حضرت مريم«سكوت» بوده است و از لحن آيه برمي‌آيد كه روزه سكوت براي قوم او شناخته شده بوده است، اما اين نوع از روزه در اسلام مشروع نيست.[25]
كتاب مقدس نيز پيروان يهوديت و مسيحيت را به روزه‌داري فرا مي‌خواند و مي‌گويد:
چهل روز روزه داشتن موسي(ع) و ايليا(ع) و عيسي مسيح(ع) به طور معجزه و خارق عادت بوده است.[26]
قوم يهود غالباً در موقعي كه فرصت يافته، مي‌خواستند اظهار عجز و تواضع در حضور خدا نمايند روزه مي‌داشتند تا گناهان خود را اعتراف نموده و به واسطه روزه توبه، رضاي حضرت اقدس الهي را تحصيل نمايند.[27]
مخصوصاً در مواقع مصيبت عام روزه غير موسوم قرار مي‌دادند و در اين صورت اطفال شيرخواره [را از شير ] و گاهي حيوانات را نيز از چرا منع مي‌كردند.[28]
شروع روزه و امتناع از خوراك از غروب آفتاب بود كه آن شب و فردا را تا غروب بدون خوراك بسر مي‌بردند.
حضرت مسيح(ع) نيز فرمود كه شاگردانش بعد از فوت او روزه خواهند داشت.[29] حواريان آن حضرت نيز در موقع لزوم (روزه را ) منظور و معمول مي‌داشتند. لكن امري بر حتميت و وجوب آن نفرمودند.[30]

احكام:
در اسلام، احكام متعددي درباره روزه و شرايط و پيامدهاي آن وضع شده است كه در اينجا به برخي از مهمترين آنها اشاره مي‌كنيم:‌
1ـ روزه بر هر شخص مسلمان مكلف در ماه رمضان واجب است.
2ـ اگر كسي عمداً روزه‌ي خود را ترك كند، علاوه بر قضاي روزه، كفاره هم بر او واجب مي‌شود؛ يعني يا بايد يك برده را در راه خدا آزاد كند و يا شصت روز روزه بگيرد و يا شصت فقير را غذا دهد.
3ـ در روزهاي خاص روزه‌هاي مستحبي وجود دارد. مثل ماه شعبان و رجب، برخي عيدها مثل عيدغدير و ...[31]
حكمت‌ها و اسرار علمي :
در مورد اسرار علمي و تأثير روزه در پيشگيري و درمان برخي بيماريها، بسياري از پزشكان و صاحب‌نظران، اظهار نظر كرده و كتاب‌ها در اين زمنيه نوشته‌اند. در روايات اهل بيت(ع)‌نيز اشاراتي بدانها شده است.[32] ما در اينجا به برخي از آنها اشاره مي‌كنيم:
1ـ روزه در روايات : در احاديث پيامبر(ص)‌و اهل بيت (ع) بر آثار روزه به‌ ويژه آثار معنوي آن تأكيد شده است، اما ما در اينجا به يك روايت اكتفا مي‌كنيم:
عن النبي(ص): « صوموا تصحوا»[33] « روزه بگيريد تا سالم باشيد».
2ـ روزه موجب تقويت اراده و قواي روحي انسان مي‌شود. در اين رابطه برخي از پزشكان مي‌نويسند:
« از طرفي ديگر روزه مي‌تواند تأثيرات نيكويي بر روح انسان نيز داشته باشد كه به صورت رقت احساس و عواطف، خيرخواهي، دوري از جدل و درگيري و دشمني با ديگران ظاهر مي‌شود. روزه‌دار احساس مي‌كند روحي متعالي و فكري بلند دارد.»[34]
اما درباره رابطه روزه با وظايف جنسي،‌مي‌توان گفت روزه باعث تقويت اراده روحي انسان مي‌گردد و او را قادر مي‌سازد تا با نفس خود به مجاهده برخاسته و از اعمالي كه منجر به ارتكاب گناه مي‌شود(مثل نگاه حرام و فكر كردن درباره رذايل و معاصي كه منجر به افزايش ترشحات هورمون‌هاي جنسي مي‌گردد) خودداري نمايد. لذا روزه روش موفقي براي اجتناب از ارتكاب گناه بوده و هست و پيامبر اكرم جواناني را كه از ازدواج سرباز مي‌زدند مورد خطاب قرار داده و مي‌فرمود:
« يا معشر الشباب، من استطاع منكم الباءة ،‌فليتزوج،‌و من لم يستطع فعليه بالصيام فانه له و جاء‌.[35]»
« شكي نيست كه انحراف جوانان در مسائل جنسي به عدم تهذيب عواطف و كنترل غرايز جنسي آنها برمي‌گردد و همين عامل نقش به سزايي را در ناتواني آنها در روياروئي با مسائل ملي ايفا مي‌كند؛ زيرا اين روياروئي نيازمند داشتن ايمان قوي و تحمل مشكلات و از خود گذشتگي است.»[36]ادامه دارد

 

 

نوشته شده توسط شیخ در دوشنبه 1 شهریور1389 ساعت 3:9 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

روز تاريخي بوشهر جهان ايران را ستود

 راه‌اندازي نيروگاه بوشهر، ايران اولين کشوري در خاورميانه خواهد بود که به نيروگاه برق هسته‌اي مجهز مي‌شود

شبكه خبري بي‌بي‌سي عربي: ايران با افتتاح نيروگاه هسته‌اي بوشهر به‌طور رسمي به باشگاه كشورهاي توليد كننده انرژي هسته‌اي وارد شد

شبكه تلويزيوني يورونيوز: راه‌اندازي نيروگاه هسته‌اي بوشهر يك پيروزي سياسي و علمي براي ايران در عرصه بين‌الملل است

شبكه تلويزيوني فرانس 24: نيروگاه بوشهر سبب شده كه مردم ايران به برنامه هسته اي كشورشان افتخار كنند و به آن ببالند

سي.ان.ان: امروز جامعه جهاني از اين ايده كه برنامه هسته‌اي ايران صلح‌آميز است، حمايت مي‌كند

شبكه خبري فاكس نيوز: ايران نيروگاهي را راه‌اندازي كرد كه امريكا روزي به توقف آن اميد بسته بود

روزنامه صهيونيستي «هاآرتص» : مهم نيست كه اين نيروگاه براي چه هدفي راه‌اندازي مي‌شود ولي اين گامي ديگر در پيشرفت هسته‌اي ايران محسوب مي‌شود

رويترز: نيروگاه بوشهر پيروزي ايران بر امريكا است

بولتون، سفير اسبق امريكا در سازمان ملل: ترديد نكنيد تحريم‌ها نتيجه‌اي ندارد و ايران به پيروزي بزرگي دست يافته و امريكا شكست خورده است

امضاي 3 تفاهمنامه همكاري در حوزه هسته‌اي

اما در حاشيه انجام عمليات سوخت‌گذاري نيروگاه بوشهر و با حضور علي‌اكبر صالحي و سرگئي كرينكو سه تفاهمنامه همكاري ميان محمد احمديان، مديرعامل شركت توليد و توسعه انرژي اتمي و مديرعامل يك شركت اتمي روسيه امضا شد. علي‌اکبر صالحي در جمع خبرنگاران در اين باره گفت: ما سه تفاهمنامه با روسيه امضا کرده‌ايم که مهمترين آنها تفاهمنامه‌اي است که مربوط به ايجاد يک شرکت مشترک براي بهره‌برداري از نيروگاه بوشهر مي‌شود. معاون رئيس‌جمهور تأکيد کرد: تفاهمنامه‌ بعدي که ميان ايران و روسيه امضا شده است مبني بر اين است که تأسيسات هسته‌اي بوشهر از اين به بعد به عنوان نيروگاه هسته‌اي بوشهر تلقي مي‌شود كه اين مسئله داراي بار حقوقي بين‌المللي است. وي همچنين در رابطه با برنامه‌هاي اين سازمان براي طراحي و ساخت نيروگاه‌هاي جديد هسته‌اي گفت: همان‌طور که رهبر معظم انقلاب اسلامي فرمودند و طبق مصوبه مجلس شوراي اسلامي و تأکيد دولت، قطعاً بايد نيروگاه‌هاي ديگري داشته باشيم. صالحي در پاسخ به سؤال ديگري در رابطه با اينکه گفته مي‌شود نيروگاه بوشهر آخرين نيروگاه هسته‌اي ايران است و تحريم‌ها اجازه نمي‌دهد که ايران نيروگاه‌هاي ديگري را بسازد، اظهار داشت: به لطف الهي در چند ماه آينده پاسخ اين مسائل را خواهم داد و خبرهاي خوشي در اين خصوص اعلام خواهد شد.

30 مرداد ماه 1389 تاريخي‌ترين رويداد هسته‌اي ايران به ثبت رسيد و پس از 36 سال انتظار عمليات انتقال سوخت هسته‌اي به داخل ساختمان رآكتور آغاز گرديد.

به گزارش خبرنگار اعزامي «ايران»، به بوشهر روز گذشته عمليات انتقال سوخت هسته‌اي به داخل ساختمان رآكتور با حضور علي‌اكبر صالحي، رئيس سازمان انرژي اتمي كشورمان، سرگئي كرينكو رئيس آژانس انرژي اتمي روسيه آغاز شد. سوخت نيروگاه اتمي بوشهر براي اولين بارگذاري شامل

163 مجتمع سوخت است كه پس از استقرار در ساختمان رآكتور و انجام بازرسي‌هاي لازم به داخل قلب منتقل مي‌شود. علي‌اكبر صالحي و كرينكو پس از گفت‌وگوي محرمانه، در كنفرانس مطبوعاتي مشترك حاضر شدند. صالحي در اين نشست طي سخناني گفت: بيش از 30 سال از شروع ساخت نيروگاه بوشهر مي‌گذرد اما مشيت الهي بر اين بوده كه در اوج تحريم‌ها و فشارها شاهد راه‌اندازي بزرگترين نماد فعاليت‌هاي هسته‌اي كشورمان باشيم. وي يادآور شد: اين اقدام درس‌هاي عبرت‌آموزي براي كساني كه بايد از اين چالش‌ درس مي‌گرفتند، داشت. وي همچنين با قدرداني از دولت روسيه براي نقش‌آفريني مؤثر در راه اندازي نيروگاه بوشهر تأكيد کرد: يقين دارم بعد از محقق شدن اين نماد مهم همکاري بين دو ملت بزرگ ايران و روسيه راه براي همکاري درخشان بين اين دو کشور هموارتر شود. وي نيروگاه هسته‌اي بوشهر را نمايي از صبر، مقاومت و پايداري ملت ايران براي دستيابي به آرمان خود دانست و ضمن قدرداني از تمامي دولت‌هاي قبلي كه از اين پروژه ملي حمايت كردند، از زحمات و حمايت‌هاي بي‌دريغ و مستمر دكتر احمدي‌نژاد سپاسگزاري کرد و اظهار داشت: بدون حمايت‌هاي رئيس‌جمهوري از سازمان انرژي اتمي در طول سال‌هاي گذشته محقق شدن اين پروژه بزرگ مشکل بود.

وي در ادامه با بيان اين که تمامي اين دستاوردها در سايه نظام ولايت در اين نظام مقدس جمهوري اسلامي حاصل شده است، گفت: هدايت‌هاي حکيمانه و رهنمودهاي اميد بخش رهبر معظم انقلاب در دوران پر فراز و نشيب برنامه هسته‌اي ايران، پشتوانه همه مسئولان اجرايي بود و از زحمات ايشان تشکر و قدرداني مي‌کنم. صالحي در پاسخ به اين سؤال که جمهوري اسلامي ايران تحت چه شرايطي غني‌سازي 20درصد را متوقف خواهد کرد، گفت: بارها اعلام کرديم که قصد نداريم تا تمام اورانيوم کم غني شده خود را به اورانيوم 20 درصد تبديل کنيم اما تا حد نياز خود به غني‌سازي 20 درصدي ادامه خواهيم داد. وي افزود: غني سازي براساس بند چهارم از معاهده ان ‌پي‌ تي و اساسنامه آژانس حقمان است و از آن استفاده خواهيم کرد. صالحي اظهار داشت: تصميم دولت به توليد 20 هزار مگاوات برق در دوره 25 ساله آينده است و محاسبه‌ها نشان مي‌دهد که مقدار زيادي سوخت در اين راستا نياز است و تصميم ما اين نيست که همه آن سوخت را از داخل تأمين کنيم.

وي درخصوص تعهد طرف روس گفت: در مورد طرف روس اطمينان کامل داريم و مي‌دانيم متعهد به اجراي تعهداتشان هستند، ولي ما در کنار نيروگاه اتمي بوشهر که تعهد تأمين سوخت 10 ساله‌اش به عهده روس‌ها است، نيروگاه‌هاي ديگري داريم که بايد به فکر تأمين سوخت آن باشيم. رئيس سازمان انرژي اتمي با اشاره به تداوم شناسايي 10 سايت جديد هسته‌اي در كشورمان، در عين حال احتمال داد سال آينده چنانچه دكتر احمدي‌نژاد مقرر کند، سازمان انرژي اتمي ايران ساخت يکي از اين سايت‌هاي اتمي جديد را آغاز کند، اما اين موضوع هنوز قطعي نشده است.

كرينكو: كنتور راه‌اندازي نيروگاه شمارش خود را آغاز كرده است

كرينكو، رئيس آژانس انرژي اتمي روسيه نيز در اين نشست خبري، انتقال سوخت به داخل ساختمان رآكتور را روز مهم و تاريخي در فرايند ساخت نيروگاه بوشهر توصيف و عنوان كرد: مدت زيادي منتظر اين اقدام بوديم. وي با بيان اين كه پروژه احداث نيروگاه بوشهر، پروژه بزرگ و بين‌المللي است، گفت: ساخت نيروگاه از ابتدا تحت نظارت و دخالت كارشناسان آژانس بوده و تجهيزات آن از بيش از 10 كشور آسيايي و اروپايي و يا ديگر كشورها تهيه شده است لذا اين طرح ويژه‌اي است كه مشابهي در جهان ندارد. وي تأكيد كرد: كنتور راه‌اندازي نيروگاه، شمارش معكوس خود را آغاز كرده است. كرينكو اضافه كرد: موضوع ايمني اين نيروگاه همواره مورد توجه بوده و با بالاترين درصد ايمني ساخته شده است. اين مقام روس، كشورش را متعهد به تعهدات بين‌المللي و دوجانبه توصيف كرد و عنوان داشت: با انتقال سوخت به داخل ساختمان، روسيه به تمام تعهدات خود در زمينه راه‌اندازي نيروگاه عمل كرده است. وي در ادامه تأكيد كرد: از نظر ما هر كشوري كه در چارچوب آژانس حركت كند و توجه به مقررات بين‌المللي داشته باشد حق استفاده از انرژي هسته‌اي را دارد. رئيس آژانس اتمي روسيه همچنين از آمادگي روسيه براي توسعه برنامه صلح‌آميز هسته‌اي خبر داد. وي بر حق استفاده كشورها در بهره‌مندي از انرژي صلح‌آميز هسته‌اي تأكيد و عنوان كرد: مجامع بين‌المللي هم حق دارند كه «عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي» را مورد نظارت قرار دهند. اين مقام روس با بيان اين كه اين استفاده شامل نيروگاه بوشهر هم مي‌شود، تصريح كرد امروز كسي شك ندارد كه نيروگاه اتمي بوشهر در جهت صلح‌آميز است. رئيس آژانس اتمي روسيه در مورد تأخير اين كشور نيز گفت: مسائلي كه قبلاً مطرح مي‌شد در خصوص پسماند سوخت نيروگاه بوشهر بود كه طي توافقنامه‌اي كه به امضا رسيد، روسيه متعهد شد كه سوخت تازه را تأمين كند و سوخت استفاده شده را برگرداند. وي با بيان اينکه متخصصان ايراني آمادگي بهره‌برداري از نيروگاه بوشهر را دارند، خاطرنشان کرد که متخصصان ايراني آموزش‌هاي لازم را در روسيه گذرانده‌اند. دوره‌هاي آموزشي نيز در بوشهر برگزار و تمرين‌ها و آزمون‌هاي لازم براي متخصصان ايراني انجام شد.

كرينكو در پاسخ به اين سؤال که آيا روسيه همکاري اتمي ديگري با ايران خواهد داشت، اظهار داشت: باتوجه به مذاکرات روز گذشته با همتاي ايراني خود ، آژانس انرژي اتمي روسيه درخصوص ساخت ايزوتوپ‌هاي راديواکتيو در مصارف پزشکي با ايران همکاري مي‌کند

 

 

نوشته شده توسط شیخ در دوشنبه 1 شهریور1389 ساعت 2:55 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت